⭕️برای جوانهایی که اهل تفریح و خوشگذرانی هستند؛ پیشنهاد می‌کنم این کتاب را بخوانند تا ببینند که با کتاب هم می‌شود تفریح کرد و خوش‌گذراند.

این کتاب، کتابی نیست که از زندگی کسی برای ما حرف بزند که اهل ظواهر معنوی یا ادعای حزب‌اللهی‌گری باشد. شما بعد از خواندن چند صفحه از این کتاب متوجه می‌شوید که شهید هادی اصلاً اهل این چیزها نبود. شما با خواندن این کتاب، می‌توانید یک آدم حسابی را از نزدیک تجربه کنید.

 افسانه‌های فیلم‌های اکشن غربی به پای داستان‌های جذاب زندگی شهید «ابراهیم هادی» نمی‌رسن❗️

من مطمئن هستم کسانی که به دین ما متدین نیستند و اصلاً مکتب ما را نمی‌شناسند، اگر با ابراهیم هادی آشنا بشوند، به مکتب ما احترام خواهند گذاشت و به ما خواهند گفت: خوش به حال‌تان❗️

?ای دل تو چه میڪنے ..

میمانے مانند “شهدای فکه” در گودال قتلگاه… و تا اخرین نفس استقامت میکنے ..؟

یـا مـیروے!!?

ادامه »

?‏‎‏ ‏‎می گویند شهید شد و مسافر بهشت شد..

عاشقانه تر که فکر کنی، می گویی، هم نشین خداوند شد.. 

?اما تو چه می دانی که او در پس کشاکش زندگی دنیایی اش چگونه خدایی بود و همنشین خدا بود.. 

آن زمان که کمتر کسی بیاد خدا بود..??

و تو چه می دانی از آن چه که در راه خدا داد.. جان عزیزش را .. 

و به راحتی از این جمله می گذری که ..?

شهید شد و مسافر بهشت شد.. 

و البته همنشین خدا شد..?

ای کسانی که ایمان آورده اید! آیا می خواهید شما را دلالت کنم بر تجارتی که از عذاب آخرت رهایی یابید؟ پس ایمان بیاورید به خدا و رسول و جهاد کنید در راه خدا با مال و جانتان.                                                                     سوره صف آیه 10

امام صادق (ع) می فرمایدي: هر کس قبل از غذا خوردن و بعد از غذا خوردن دست هایش را بشوید، در اول و آخر آن غذا به او برکت داده می شود… و از بیماری جسمی در امان می ماند.

مگر من چه کسی هستم، من یک طلبه ای در گوشه ی فلان مدرسه هستم؟!

زیرا این فکر اشتباه است شما افشا گرانید! اگر فعال شوید و کار کنید و ظرفیت های خود را شکوفا کنید کار بر دشمن دشوار می شود.

از نظر آنها هر یک از شما بالقوه یک امام خمینی هستید. در راه حق انسان هر چه زحمت بکشد، هر چه بی خوابی بکشد و از هر چه که افراد معمولی یک جامعه دارند محروم بماند باز ضرر نکرده است.

سخنی از آیت الله خامنه ای

تنگ غروب بود! پشت پنجره نشسته بودم صدای شرشر باران مرا در خاطراتم غوطه ور کرده بود.

انگار در تونل زمان گم شده بودم!قطره های باران همانند مرواریدی سفت و محکم خود را به شیشه می زدند و ترق و ترق صدا می کردند.

گویی از حس من با خبر شده بودند و می خواستند سر به سرم بگذارند.

صدای این دانه های مروارید درشت که روی زمین جست و خیز می کردند همانند مرغی بودند که از قفس آزاد شده بودند.

زیر لب با خودم آواز می خواندم تا آهنگ آوازم با باران معنا پیدا کند.

.

تبلیغات استکباری و صهیونیستی ما را متهم می کنند که به رشد علمی و فرهنگی زنان اهمیت نمی دهیم؛آنها می دانند که این اتهام دروغ است ولی تکرار می کنند؛ ما برای زن ارزش واقعی انسانی قائلیم ما میان زن و مرد تفاوتی قائل نیستیم. معتقدیم زن و مرد هر دو انسانند و میدان تکامل در برابر آنها باز است؛ راه حضور سیاسی هم باز است. در انقلاب هم ما مشاهده کردیم نقش زن ها از مردها اگر بیشتر نبود کمتر هم نبود. در جنگ هم همین طور بود.

او خودش زیبا بود        نام او بود حسن

مپل گل خوشبو بود       مادر او سوسن

                  ولادت امام حسن عسکری (ع) بر تمام شیعیان مبارک باد.

مردی ساده لوح زیر سایه درختی بود، عقابی بزرگ و تیز چنگال را دید که مرغی را به چنگال گرفته و در آسمان روستا پرواز می کند. با خود اندیشید که باید هر طور شده به کمک مردم ده برود و آنان را از شر عقاب خلاص کند.

پس از لحظاتی فکر کردن، ناگهان از جا جست،تیشه را برداشته و به سرعت به طرف پل روستا رفت و با تمام توان تیشه بر پل کوبید و آن را خراب کرد تا به خیال خود ، را راه بر عقاب ببندد و او را سر گردان کند.

راه دشمن همه نشناختیم            تیشه بر راه خود انداختیم

گر چه سعی و استقامت شرط می باشد به کار

بی بصیرت کی توان شد جز به ندرت کامکار

من کمتر پدری را دیدم که این قدر نسبت به فرزندانش محبت داشته باشد. من چهارده  پانزده سالم بودم. من و برادرم محمد آقا ازپدرم اجازه می گرفتیم و می رفتیم ییلاق برای گردش و تفریح. با دوستان طلبه می رفتیم وکیل آباد… یک روز صبح تا عصر نبودیم. شب که بر گشتیم، خسته و کوفته می خوابیدیم . پدرم که از نماز بر می گشت،ماها را توی خواب می بوسید…طاقت نمی آورد. از صبح ما را ندیده بود. این قدر دلش تنگ شده بود!

زبی محلی همسایه های این کوچه

دلم گرفته شبیه هوای این کوچه

حسن بگو پسرم جای امن می بینی؟

کجا پناه بگیرم،کجای این کوچه؟

بیا عزیزدلم تابه خانه راهی نیست

خداکند برسیم انتحای این کوچه

ازاین مکان وازآن دست می شودفهمید

کبودمیشوم ازتنگنای این کوچه

رسید،چشم خودت راببند دل بندم

که پیر می شوی ازماجرای این کوچه

قباله ی فدکم رابده به من نامرد

نزن،بترس کمی ازخدای این کوچه

خداکندکه علی نشنود چه میگوی

که آب می شود ازناسزای این کوچه

نویسنده مصطفی متولی